Wróblowate

Pokrzywnica

Wielkości wróbla, ołowianoszara głowa i szyja, ostry dziób; długość ciała około 15 cm, waga 20 g. Trudno ją zobaczyć, zwykle milcząca, ukryta w gęstych krzakach. Wołanie wabiące: delikatne, cienkie „cjit\". Środowisko: Zagajniki, obrzeża lasów, ogrody, zarośla. Do ubiegłego wieku pokrzywnica była ptakiem wilgotnych, porosłych mchem lasów górskich i na niektórych terenach wschodniej Europy pozostała w dawnym środowisku. W zachodniej i środkowozachodniej Europie stała się powszechnym ptakiem w parkach i ogrodach. Porusza się niewidoczna dla ludzi w gęstwinie krzewów, pokazując się tylko w czasie śpiewu na jakiejś wysokiej, wystającej gałęzi. Śpiew jest krótki, szczebiotliwy; na terenach, gdzie przebywa cały rok, można ją usłyszeć także w słoneczne, zimowe dni. Lęgi: Gniazdo pokrzywnicy jest tak charakterystyczne, że nawet opuszczone łatwo rozpoznać. Zewnętrzna warstwa jest zbudowana z cienkich gałązek, w które wpleciony jest zielony mech, w środku wyściółka z włosia i piór. Gniazdo można napotkać wśród gęstej, niskiej roślinności lub w krzewach, rzadko wyżej niż metr nad ziemią. Pierwszy lęg w kwietniu, drugi w lipcu. Pierwszy ulega często zniszczeniu, ponieważ w kwietniu niska roślinność nie jest jeszcze dostatecznie gęsta, aby dobrze ukryła gniazdo, a poza tym plądrujące ptasie gniazda sroki i sójki nie mogą znaleźć tak dużo innego pożywienia, ile w lipcu. Metoda Callana